تأثير تغييرات دما و بارش بر عملكرد گندم (Triticum aestivum L.) و جو آبي و پاييزه (Hordeum vulgare L.) در شهرستان كرج

متغيرهاي اقليمي مهم‌ترين عوامل تأثيرگذار روي عملكرد محصولات زراعي در مناطق خشك و نيمه‌خشك هستند كه از بين اين عوامل بارندگي و دما بيشتر از ساير عوامل تأثيرگذار هستند. به‌منظور بررسي تأثير تغييرات دما و بارش بر عملكرد گندم و جو آبي، پژوهشي در شهرستان كرج انجام گرفت و در اين راستا اطلاعات هواشناسي موردنياز شامل دماي كمينه، دماي بيشينه و بارش از سازمان هواشناسي كشور و اطلاعات مربوط به عملكرد گياه گندم و جو از وزارت جهاد كشاورزي براي بازه زماني 90-1370 دريافت شد و سپس نسبت به كنترل كيفي اطلاعات ذكر شده اقدام شد. نتايج به دست آمده نشان داد كه در فصل زمستان دماي كمينه و بيشينه به ترتيب با ضرايب رگرسيوني (R2) 53/0 و 52/0و در فصل بهار دماي كمينه ( ) با شيب بيشتري افزايش پيدا كرده است. بررسي همبستگي بين عملكرد گندم و جو با متغيرهاي اقليمي نشان داد كه افزايش دماي كمينه در فصل بهار و زمستان باعث كاهش عملكرد اين دو گياه شده است ( )، افزايش بارندگي در فصل بهار باعث افزايش عملكرد گندم و جو شده و همچنين افزايش دماي بيشينه در فصل بهار باعث كاهش معني¬دار عملكرد گياه گندم شده است.