اثر تنش خشكي مرحله زايشي و براسينواستروئيد بر عملكرد و اجزاء عملكرد گندم رقم سيروان در استان فارس

تنش خشكي با توجه به مرحله رخ دادن آن يكي از عوامل تأثير گذار بر عملكرد و ساير صفات گندم (Triticum aestivum) است و از سويي، هورمون براسينواستروئيد از لحاظ تأثيرگذاري بر برخي صفات گياهي در مواجه با تنش خشكي داراي اهميت است. اين آزمايش به منظور بررسي اثر تنش خشكي، غلظت براسينواستروئيد و زمان محلول پاشي اين هورمون در دو مرحله از اعمال تنش، به صورت اسپيلت پلات فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي و در سه تكرار در ايستگاه تحقيقاتي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان فارس در سال هاي 93-95، اجرا گرديد. آبياري به عنوان كرت اصلي در سه سطح، قطع آبياري در مرحله گلدهي، قطع آبياري در مرحله پر شدن دانه و بدون تنش (تيمار شاهد)، و عامل دوم در شش سطح فاكتوريل غلظت هاي براسينواستروئيد (0، 05/0 و 1/0 ميلي گرم بر ليتر) و زمان محلول پاشي بود. مقايسه ميانگين صفات نشان داد كه كمترين مقدار تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملكرد دانه، عملكرد زيستي و شاخص برداشت در هر دو سال آزمايش در تنش در مرحله گلدهي بود. همچنين غلظت 1/0 ميلي گرم بر ليتر براسينواستروئيد نسبت به عدم كاربرد آن در ميانگين دو سال موجب افزايش 7 درصدي عملكرد دانه گرديد. بيشترين ميزان كارايي مصرف آب در هر سه سطح آبياري مربوط به غلظت 1/0 ميلي گرم بر ليتر براسينواستروئيد بود. نتايج دو سال آزمايش نشان داد كه تنش خشكي در مرحله گلدهي بيشترين تاثير منفي را بر عملكرد دانه گندم رقم سيروان نشان داد و محلول‌پاشي 1/0 ميلي گرم بر ليتر براسينواستروئيد تا حدودي اين تاثير را بهبود داد.