جايگاه عقلانيت در سيره رضوي

امامت حضرت رضا (ع) در دوراني واقع شد كه نھضت ترجمه شكل گرفته و سيل انـواع علـوم و معارف بشري به دنياي اسلام سرازير شده بود و جايگاه ولايت عھدي نيز امكان كم نظيري را براي امام رضا (ع) به وجود آورد تا ايشان بتوانند نسبت به دغدغه معرفتـي زمـان خـويش يعنـي تبيـين جايگـاه عقلانيت و معنويت در اسلام، گامھاي اساسي بردارند و شالوده شناخت موضع معرفتي اسـلام دربـاب اين مقوله مھم را پي ريزي كنند. امام (ع) براي نيل به اين ھدف از چهار راه كار اساسي بھره جستند؛ يكم: تبيين فلسفه احكام، دوم: نظريه پردازي درحوزه علوم رايج زمان، سوم: تشكيل مجـالس منـاظرات علمي، چهارم: استقبال و جهت دھي نسبت به فرھنگ پرسشگري. اين جستار تلاش كرده است تا ضمن تبيين راھكارھاي فوق، تلاقي و نمودھاي عقلانيـت را در سيره امام رضا (ع) بررسي كند.