پهنه بندي توان تفرجي سامانه هاي عرفي سرشينه،سرمرنگ و خداوردي با تجزيه و تحليل سيستمي

برنامه ريزي و استفاده مستمر تفرجي از گردشگاه هاي طبيعي،مستلزم شناخت دقيق عوامل محيطي،ارزيابي قابليت و توان طبيعي منطقه با توجه به ارزشهاي اقتصادي_اجتماعي،فرهنگي و زيست محيطي مي باشد.چون ورود گردشگر به مناطق طبيعي بدون مكان يابي سايت هاي مناسب تفرجي و اعمال مديريت صحيح،حيات اكولوژيكي توريسم مخدوم مبنا قرار گرفت،ابتدا موقعيت جغرافيايي منطقه شناسايي و مطالعات پايه انجام گرفت.سپس نقشه هاي پايه تهيه گرديد.در مرحله بعد با توجه به نقشه هاي موجود و توان اكولوژيك منطقه با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS)،استعدادهاي منطقه شناسايي و پهنه بندي شدند.نتايج حاصل از زون بندي نهايي نشان داد از 1700/3 هكتار مساحت منطقه مورد مطالعه جهت ارزيابي قابليت تفرج،(4/45%) 75/8 هكتار به تفرج متمركز،(20/45%) 348 هكتار به تفرج گسترده طبقه يك (64/3%)1092/5 هكتار به تفرج گسترده طبقه دو و (10/8%)184 هكتار به طبقه حفاظتي اختصاص داشته و در مجموع منطقه قابليت بالايي براي تفرج گسترده دارد.