تاثير تنش شوري بر صفات مورفولوژيك و برخي خصوصيات بيوشيميايي در لاين هاي اينبرد ذرت MO17 و B73

شوري يكي از مشكلات در حال افزايش جهان است كه سطح وسيعي از اراضي كشور ما را نيز در بر مي گيرد. در پاسخ به شوري، تغييرات ريختشناسي، فيزيولوژيكي و بيوشيميايي متعددي در گياهان از جمله ذرت ايجاد ميشود. ذرت (Zea mays L.) بعد از گندم و برنج مقام سوم را از نظر توليد جهاني دارا است و يكي از مهم-ترين غلات جهان محسوب مي شود. اين آزمايش به منظور بررسي اثرات شوري ناشي از كلرور سديم (صفر و 200 ميلي مولار) بر ويژگي هاي مورفولوژيكي، فيزيولوژيكي و بيوشيميايي برگ دو لاين اينبرد ذرت (Zea mays L.) B73 وMO17 انجام شد. اين آزمايش به روش هيدروپونيك و به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در گلخانه دانشكده كشاورزي دانشگاه تبريز در سال 1395 اجرا گرديد. صفات وزن تر بخش هوايي و ريشه، وزن خشك بخش هوايي و ريشه، حجم ريشه، رطوبت نسبي آب برگ، نشت يوني، ارتفاع بوته، طول ريشه، كلروفيل a و b، آنتوسيانين و كاروتنوئيد و شاخص كلروفيل (SPAD) مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد اثر لاين براي صفات ارتفاع بوته، وزن تر و خشك بخش هوايي، سطح برگ، وزن تر ريشه در سطح 1 درصد و وزن خشك ريشه در سطح 5 درصد و اثر تنش براي صفات ارتفاع بوته، سطح برگ و وزن تر ريشه (P