تعيين جهات مناسب توسعه شهري با بكارگيري مدل هاي AHP وFUZZY در GIS (نمونه مطالعاتي: شهر همدان)

گسترش سريع پهنه هاي شهري منجر به بروز مشكلاتي از جمله تخريب باغات و اراضي كشاورزي، شهرسازي در دامنه هاي پرشيب، ساخت و ساز در حريم رودخانه ها و گسل ها شده است، از طرفي عدم برنامه ريزي مناسب براي توسعه هاي شهري و عدم توجه به توسعه افقي شهر باعث بروز حاشيه نشيني، معضلات اجتماعي و توسعه هاي شهري غيرقانوني شده است، توجه به اين موارد رشد و توسعه برنامه ريزي شده شهري را اجتناب ناپذير مي نمايد. شهر همدان باتوجه به رشد سريع جمعيت در دهه هاي اخير نيازمند توسعه افقي شهري بوده و اين توسعه در همه جهات ادامه داشته كه منجر به تخريب باغات و دست اندازي به اراضي كشاورزي در بخش هاي مختلف شهر شده است، از طرفي رشد نامنظم شهري و ادغام روستاها در شهر بيانگر اين پديده است كه برنامه ريزي مناسبي براي توسعه افقي شهر انجام نگرفته. اين پژوهش سعي دارد با روش توصيفي - تحليلي و به كارگيري روش هاي كمي شامل مدل AHP و فازي در محيط GIS به تعيين جهت مناسب براي توسعه شهر همدان بپردازد، براي اين كار لايه هاي اطلاعاتي لازم استخراج و براساس نظر كارشناسان ارزش هركدام از معيارها سنجيده شده و در نهايت با بكارگيري توابع مختلف مطلوبيت اراضي براي توسعه شهري تعيين شده است، نتايج تحقيق نشان مي دهد كه اراضي واقع در بخش-هاي شمالي و به خصوص بخش شمال شرقي براي توسعه شهري مناسب تر هستند از ويژگي اين اراضي مي توان به شيب و كاربري مناسب، فاصله مناسب از حريم راه ها و رودخانه و نزديكي به محدوده شهر اشاره كرد.