امكان سنجي استحصال آب از مه در ارتفاعات سواحل جنوبي درياي خزر

استحصال آب از مه مي تواند به عنوان يك فناوري جديد در راستاي توسعه پايدار جهت تهيه آب مورد نياز در بخش هاي شرب، كشاورزي و صنعت به حساب آيد. در مناطقي از ايران كه با محدوديت آب شيرين مواجه مي باشيم و در اين مناطق اغلب اوقات از سال با پديده مه گرفتگي همراه است ايجاد زيرساخت هاي استحصال آب از مه به عنوان راهكاري مناسب مي باشد. شبكه هاي استحصال آب از مه در جهت حركت مه استقرار يافته و نهايتا با تجميع قطرات و ايجاد جريان از طريق شبكه هاي طراحي شده در مخزن جمع آوري مي گردد. مقدار آب حاصل از اين روش با توجه به شرايط جغرافيايي مناطق متفاوت و متغيير مي باشد. به طوري كه مي توان مقدار روزانه آن را از 3 تا 01 ليتر بر متر مربع از مناطق مستعد GCP شبكه را انتظار داشت. در اين مقاله با استفاده از داده هاي سنجش از دور و استحصال آب از مه در دامنه هاي شمالي البرز مركزي شناسايي مي گردد. با توجه به تمركز جمعيت بالا در فصل تابستان و كمبود آب در استقرارگاه هاي انساني و از طرفي ديگر انسداد مسير جريان چشمه ها جهت تامين آب شرب به مشكل جدي تبديل گرديده و لذا در منطقه مورد مطالعه در صورت انتخاب مكان هاي مناسب و مستعد مي توان براي گام بعدي جهت استحصال آب برنامه ريزي نمود. آب شرب مورد نياز مناطق مسكوني در اين منطقه از دغدغه هاي اصلي مديران و ساكنين اين منطقه مي باشد كه در صورت موفقيت مي توان به اين بحران خاتمه داد. منطقه مورد نظر بالادست حوضه وازرود مي باشد كه در صورت دست يابي به يافته هاي مطلوب مي توان به ديگر مناطق تعميم داد.