سطح بندي كيفيت محيط شهري در محلات 43 گانه شهر بابل با استفاده از مدل تصميم گيري ويكور

شاخص هاي كيفيت محيطي براي اندازه گيري درجه اي از كيفيت محيط كه براي زيستن انسان مناسب است، استفاده مي شوند.حفظ كيفيت محيطي يا كالبدي يكي از مهمترين اصول برنامه ريزي شهري است كه هدف آن افزايش مطلوبيت فضاهاي كالبدي براي كار،زندگي،تفريح و عملكردهاي اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي است.هدف اين پژوهش سطح بندي محلات 43 گانه شهر بابل بر اساس شاخص هاي كيفيت محيط در قالب 4 گروه برخوردار، نيمه برخوردار و محروم است. روش پژوهش و شيوه )VIKOR( توصيفي-تحليلي است.بدين منظور از مدل تصميم گيري چند معياره ي ويكور بيانگر رتبه نهايي هرمحله از مجموع 43 Q هاي سطح بندي محلات استفاده شد. در اين مدل مقدار شاخص مورد مطالعه است. اين مقدار بين عدد صفر تا يك تعيين مي شود و هر چه به عدد صفر نزديك تر باشد نشان دهنده مطلوبيت كيفيت محيط و هر چه به عدد 4 نزديك تر باشد نشانگر ضعف كيفي محيط است. در اين راستا حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گيري كوكران 484 نفر تعيين گرديد كه با توجه به جمعيت محلات، حجم نمونه به 344 نفر افزايش يافت. بر پايه يافته هاي پژوهش ، شاخص هاي 43 گانه كيفيت محيط در چارچوب مدل وايكور نشان مي دهند كه محله 2( پايين ترين وضعيت را - 7( در بهترين وضعيت در بين محلات قرار دارد و محله شماره ) 2 - شماره) 4 از لحاظ كيفيت محيط دارا مي باشد و رتبه ، 43 را به خود اختصاص داده است.همچنين بر اساس يافته هاي حاصل از تكنيك ويكور محلات شهر در قالب 4 گروه برخوردار، نيمه برخوردار و محروم تقسيم شده اند.