بررسي اثر تمركز صنعتي بر كارايي انرژي بخش صنعت در استان‌ كرمانشاه

بخش صنعت يكي از بخش‌هايي است كه از يك طرف نقش بسزايي در توسعه اقتصادي دارد و از طرف ديگر داراي انرژي بري بالايي مي باشد. در همين راستا تعيين ساختار بهينه صنعت براي كاهش اثرات جانبي منفي توسعه صنعت لازم و ضروري است. در مطالعه حاضر با استفاده از شواهد گزارش شده صنايع كارخانه‌اي با 10 كاركن و بيشتر براي دوره زماني 1383 تا 1393 استان كرمانشاه به بررسي اثر تمركز صنعتي بر كارايي انرژي پرداخته مي‌شود. شواهد حاصل از اندازه گيري كارايي انرژي با كاربرد رهيافت مرزي تصادفي نشان مي‌دهد كه كارايي انرژي بخش صنعت در استان كرمانشاه افزايش يافته است. همچنين شواهد نشان مي‌دهد كه استان كرمانشاه در سال 1383 داراي بالاترين تمركز معادل با 104/0 و در سال 1391 داراي كمترين تمركز معادل با 056/0 است. اثر تمركز صنعتي بر كارايي انرژي منفي و معنادار است، علت آن ناشي از وابستگي توليد در صنايع مختلف است. لذا تنوع سازي فعاليت‌هاي صنعتي در استان براساس مزيت نسبي يكي از سياست‌هاي بهينه براي افزايش كارايي انرژي است.