آسيب‌هاي اجتماعي و راهكارها (مطالعه موردي شهر كرمانشاه)

گسترش روزافزون آسيب‌هاي اجتماعي (خودكشي، طلاق، اعتياد، ترك تحصيل، تكدي‌گري، فرار از مدرسه و...) به ويژه در سال‌هاي اخير و همچنين افزايش قابل توجه كج‌روي‌هاي اجتماعي در ميان جوانان و حتي نوجوانان جامعه مستلزم تعمق و چاره‌انديشي اساسي در اين حوزه است.مقاله حاضر در پي بررسي آسيب‌هاي اجتماعي به طور كلي و سپس تأكيد بر 4 آسيب خاص با مطالعه موردي استان كرمانشاه (شهر كرمانشاه) مي‌باشد. به عبارت ديگر اين پژوهش درصدد پاسخگويي به اين سؤالات است كه: آسيب‌هاي اجتماعي چيست؟ چه چيزي به عنوان آسيب شناخته مي‌شود؟ از چه راه‌هايي مي‌توان به كاهش آن‌ها مبادرت كرد؟ اين نوشتار يك تحقيق كيفي است و براي جمع‌آوري اطلاعات آن از روش كتابخانه‌اي و اسنادي استفاده شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهدكه مهمترين عوامل مؤثر بر ارتكاب جرم عبارتند از: فقر و بيكاري، محيط خانوادگي، جنگ، عادات فرهنگي غلط و حاشيه‌نشيني. اشتغال‌زايي، گسترش ورزش، بهبود امكانات تفريحي و اوقات فراغت، حذف فرصت‌ها و ابزارهاي ارتكاب جرم، آموزش مهارت‌هاي زندگي و تشويق افراد به استفاده از خدمات بهداشت رواني و مراكز مشاوره از جمله راهكارهاي مؤثر در بحث مقابله با آسيب‌هاي اجتماعي مي‌باشد.