پاسخ جوانه زني بذر شكر تيغال و گل گندم بوته اي به تنش خشكي و شوري

به منظور مطالعه پاسخ جوانه زني بذر تيغال و گل گندم بوته اي به تنش شوري و خشكي، دو آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي در سه تكرار در آزمايشگاه تكنولوژي بذر دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي خوزستان در سال 1396 انجام گرفت. در آزمايش اول عامل شوري داراي 6 سطح شامل (0، 50، 100، 150، 200، 250 ميلي مولار) و در آزمايش دوم تنش خشكي شامل 7 سطح (0، -2/0، -4/0، 6/0-، 8/0-، 1- و 2/1- مگاپاسكال) بود. برآورد پارامترهاي برازش داده شده بر اساس معادله لجستيك سه پارامتره نشان داد كه ميزان تحمل به شوري و خشكي در دو گونه علف هرز متفاوت بود به طوري كه 50 درصد كاهش جوانه زني و شاخص ويگور در علف هرز شكر تيغال درسطح شوري 193 و 115 ميلي مولار بود. درحالي كه براي گل گندم بوته اي اين كاهش 118 و 81 ميلي مولار از تنش شوري حاصل شد. نتايج تنش خشكي نيز نشان داد كه 50 درصد كاهش جوانه زني و شاخص ويگور در شكر تيغال در تنش 78/0 - و 36/0 - مگاپاسكال و براي علف هرز گل گندم بوته اي 74/0- و 41/0 - مگاپاسكال بود. نتايج نشان داد كه در پاسخ به شوري شكر تيغال نسبت به گل گندم بوته اي تحمل بيشتر و در پاسخ به تنش خشكي تا حدودي براي هر دو علف هرز مشابه بود.