تأثير شيب‌هاي مختلف بر تلفات خاك ناشي از فرسايش بين شياري

فرسايش خاك در اراضي شيبدار بويژه ديمزارها سبب كاهش حاصلخيزي و توان بارآوري خاك مي‌شود. هدف از پژوهش حاضر، اندازه گيري تلفات خاك ناشي از فرسايش بين شياري در شيب‌هاي مختلف بر روي چند خاك كشاورزي از مناطق مختلف استان كرمان است. به اين منظور، هفت نمونه خاك كشاورزي تهيه و سپس در شيب‌هاي مختلف شامل ۱، ۲، ۳ و ۵ درصد زير باران شبيه‌سازي با شدت ثابت 30 ميلي‌متر در ساعت و مدت ۴۰ دقيقه قرار داده شد. رواناب حاوي رسوب جمع‌آوري و تلفات خاك محاسبه شد. نتايج نشان داد كه رفتار خاك هاي مختلف در ميزان تلفات، به‌دليل تفاوت آنها در فرسايش‌پذيري يكسان نبود. در بين خاك‌هاي مورد مطالعه، مشخص شد كه خاك‌هاي داراي كمترين مقدار رس و بيشترين مقدار سيلت، بيشترين ميزان رواناب و رسوب را توليد كردند. همچنين با افزايش شيب در همه خاك‌هاي مورد مطالعه، به‌دليل افزايش سرعت جريان و نيروي انتقال‌دهنده ذرات، ميزان تلفات خاك افزايش نشان داد. يافته‌هاي اين پژوهش اهميت شيب و اثر آن بر تلفات خاك در قالب فرسايش بين‌شياري در اراضي تحت كشت واقع بر شيب‌هاي تند را نشان مي‌دهد. بنابراين، لازم است اصول حفاظت خاك در اراضي شيبدار در راستاي مهار تلفات خاك رعايت شود.