ارزيابي عملكرد بعد قابليت اطمينان زنجيره تامين اقامتگاه هاي گردشگري روستايي (مورد مطالعه: اقامتگاه هاي گردشگري روستايي مازندران مركزي)

تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت توصيفي- تحليلي مي باشد. روش جمع آوري داده ها مبتني بر روش هاي اسنادي و پيمايشي و ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه است. منطقه مورد مطالعه روستاهاي كوهستاني- جنگلي مازندران مركزي است. از 28 مسير گردشگري و 159 مقصد گردشگري شناسايي شده در منطقه مورد مطالعه، 69 مقصد اصلي گردشگران در مسيرهاي گردشگري شناسايي شد و به عنوان روستاهاي نمونه انتخاب شدند. جامعه آماري تحقيق، صاحبان واحدهاي اقامتگاهي و گردشگران در منطقه مورد مطالعه هستند كه 275 نفر از صاحبان اقامتگاه و 550 نفر از گردشگران مي باشند. عملكرد اقامتگاه هاي مورد مطالعه در بعد قابليت اطمينان در پنج مولفه «ظرفيت خدمات»، «تكنيك زمان بندي»، «اداره نمودن منابع ملموس و ناملموس»، «سطح مشاركت واحد خدماتي با گردشگران»، و «توانايي ايجاد روابط مؤثر با گردشگرا» مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج تحقيق در اين پنج بعد به ترتيب عبارت است از: 41/3، 43/3، 49/3، 81/3، 47/3. اقامتگاه ها در بعد قابليت اطمينان بهترين عملكرد را در زمينه سطح مشاركت با گردشگران داشتند. اقامتگاه هاي شهرستان نور، آمل، سوادكوه و بابل به ترتيب از نظر عملكرد در بعد قابليت اطمينان در رتبه هاي اول تا چهارم قرار دارند.