پايش سلامت اكوسيستم‌هاي آبي از نظر عناصر كمياب با استفاده از پايشگرهاي زيستي

چكيده نمايه‌ها مختلفي جهت سنجش سلامت اكوسيستم‌هاي آبي وجود دارد كه يكي از بهترين آنها استفاده از پايشگرهاي زيستي است كه به منظور پايش سلامت اكوسيستم از نظر فلزات كمياب به كار مي رود. پايشگر زيستي ارگانيزمي است كه در بافت‌هايش فلزات كمياب را از تمامي مسيرهاي جذب در طول مدت زمان مشخصي تجمع مي‌دهد. جذب عناصر كمياب از طريق محلول آب در مسير مخاط قابل نفوذ خصوصاً دستگاه تنفس و قسمت‌هاي سطحي بدن و از طريق رژيم غذايي در مسير دستگاه گوارش صورت مي‌گيرد. مزيت استفاده از پايشگرهاي زيستي در اين است كه به‌عنوان مستقيم‌ترين روش اندازه‌گيري دسترسي زيستي فلزات مطرح بوده و همچنين مي‌توان از مجموعه‌اي از پايشگرهاي زيستي استفاده نمود كه موجب افزايش كارايي در بررسي دسترسي زيستي فلزات مي‌شود. در اين راستا انتخاب مجموعه‌اي از پايشگرهاي زيستي جهان‌وطن جهت تشكيل پايگاه داده، ايده‌آل‌ترين حالت بوده كه امكان بررسي فلزات كمياب مورد توجه در مقياس بين المللي را فراهم مي‌آورد.