نقش قوانين و كنوانسيون هاي بين المللي در حفاظت از محيط زيست

The role of international conventions on protecting the environment

به‌موازات رشد اقتصادي و انقلاب صنعتي، بهره برداري از منابع آبي مشترك افزايش پيدا كرده است. ازآنجايي‌كه آب و محيط زيست دو مقوله ي جدا از هم نيستند لذا تغيير در كيفيت يا كميت منابع آبي به‌تبع بر عملكرد و كارايي محيط زيستِ وابسته به اين منابع تأثيرگذار خواهد بود. اين مسئله اهميت پرداختن به نقش قوانين و كنوانسيون هاي بين المللي را در حفاظت از محيط زيست به ويژه در مناطق فرامرزي دوچندان كرده است. از طرفي با توجه به اهميت محيط زيست در روابط بين كشورها و لزوم همكاري آن ها به‌منظور حفاظت از محيط زيست، ايجاد محاكم يا ساختارهاي اداري-سازماني و حقوقي الزامي است. يكي از روش هاي حقوقي حفاظت از محيط زيست به ويژه در مناطق فرامرزي انعقاد يا اصلاح قوانين و كنوانسيون هاي بين المللي محيط زيستي است. لذا با توجه به نقش اين قوانين و كنوانسيون ها در حفاظت از محيط زيست، اين مقاله ضمن بررسي و واكاوي نقش كنوانسيون ها و معاهدات در حفاظت از محيط زيست به بررسي جايگاه حفاظت از محيط زيست به خصوص در قوانين داخلي ايران مي پردازد.