ارزيابي اقليم و معماري پايدار مناطق سرد، مطالعه ي موردي شهر بروجرد

هنر و معماري در ايران از سابقه اي كهن برخوردار است، بطوري كه اصول معماري ايراني ريشه معماري جهان شده است. هدف اين مقاله ارزيابي اقليم و معماري پايدار مناطق سرد در شهر بروجرد مي باشد كه با حفظ هويت هاي فرهنگي در ساخت و ساز، كاهش مصرف منابع طبيعي، ارتقاء سطح زندگي، اصول معماري پايدار نيز رعابت شود. اين پژوهش با روش توصيفي تحليلي مبتني بر مطالعات كتابخانه اي و تحقيقاتي انجام شده است. نتايج نشان مي دهد كاربرد مصالح بومي و استفاده بهينه از زمين و محيط در ساخت و ساز بناها در نهايت دقت، از جنبه صرفه اقتصادي دارد، ولي معماري مدرن شهر بروجرد باعث غفلت از مصالح و معماري بومي شده است. بدين سان به ارتباط معماري بومي و تأثير آن بر استفاده بهينه پتانسيل هاي محيطي مناطق سرد اشاره شده و در ادامه به بررسي راهكارهاي طراحي كالبد بناها و شهرها متناسب با اين اقليم پرداخته شده است.