حكمراني خوب در سياستگذاري شهري؛ شاخصها و ابزارهاي تحقق آن

الگوي حكمراني خوب مبحث جديدي است كه در حوزه مديريت شهري وارد شده است. طبق الگوي فوق، تصميمگيريهاي مربوط به امور شهري با همكاري و همياري حكومت، بخش خصوصي و جامعه مدني اتخاذ ميشود و سياستگذاريها و تصميمگيريهاي آمرانه و صدر و ذيلي مورد چالش قرار ميگيرد. سوال اصلي مقاله اين است كه شاخصهاي حكمراني خوب در سياستگذاري شهري و ابزارهاي موردنياز تحقق اين شاخصها چيست؟ فرض مقاله اين است كه براي هموارسازي بستر تحقق گذار از حكومت گرايي به حكمراني خوب در حوزه شهري، نيازمند توجه به سازوكارها و شاخصهاي جديد نظير؛ پايداري در توسعه شهري، حق تصميمگيري شهروندان، عدالت، كارآمدي و اثربخشي، شفافيت و پاسخگويي، شهروندي و التزام مدني، و امنيت محيط زندگي شهروندان هستيم كه ضرورت اخذ آن و بستر سازي ابزارهاي تحقق آنها براي شهروندان و سياستگذاران شهري واضح است. اطلاعات مقاله به شيوه توصيفي- تحليلي و به روش اسنادي گردآوري شده است.