پيمانه‌بندي نرم‌افزار با در نظر گرفتن ويژگي‌هاي ساختاري و غيرساختاري

پيمانه‌بندي به عنوان يكي از مراحل مهندسي معكوس براي فهم يك سيستم نرم‌افزاري استفاده مي‌شود. هدف از پيمانه‌بندي، تجزيه يك سيستم نرم‌افزاري از روي كد منبع به زيرسيستم‌هاي معني‌دار و قابل فهم است. از آن‌جايي كه پيمانه‌بندي يك سيستم نرم‌افزاري جز مسائل np-hard است بنابراين كيفيت پيمانه‌بندي به دست آمده با استفاده از الگوريتم‌هاي تكاملي نسبت به الگوريتم‌هاي حريصانه بسيار منطقي‌تر است. از اين رو استفاده از الگوريتم‌هاي تكاملي نسبت به الگوريتم‌هاي حريصانه در اين زمينه منطقي‌تر است. تمام الگوريتم‌هاي تكاملي موجود در اين زمينه براي پيمانه‌بندي نرم‌افزار فقط ويژگي‌هاي ساختاري كه وابسته به نحو زبان‌هاي برنامه‌نويسي هستند را در نظر مي‌گيرند. با توجه به اين كه براي اكثر زبان‌هاي برنامه‌نويسي ابزاري براي استخراج گراف فراخواني وجود ندارد بنابراين امكان پيمانه‌بندي آن‌ها وجود ندارد. براي غلبه بر اين مشكل، در اين مقاله ويژگي‌هاي نحوي و معنايي به طور هم‌زمان و همچنين به طور مستقل در نظر گرفته شده است براي اين كار يك تابع هدف جديد ارائه شده است. براي پيمانه‌بندي سيستم نرم‌افزاري از روي ويژگي‌هاي نحوي و معنايي الگوريتم ژنتيك با كدگذاري‎Bu‎nch ‎‎‏‏، ژنتيك با كدگذاري ‎‎‎DAGC‎ اعمال شده است. نتايج آزمايش ما روي موزيلا فايرفاكس نشان داد كه استفاده از الگوريتم ژنتيك با كدگذاري‎Bu‎nch بهتر از ژنتيك با كدگذاري ‎‎‎DAGC قادر به پيمانه‌بندي سيستم نرم‌افزاري است.