حدود ارتباط با نامحرم از ديدگاه قرآن كريم

خداوند حكيم و سبحاني كه خالق تمام جهان هستي است، هيچ كاري كه با حكمت و عدالتش منافات داشته باشد انجام نمي‌دهد و انسان كه شريف‌ترين مخلوق خداوند هست و موجودي است اجتماعي، يكي از نيازهايش برقراري رابطه با عموم افراد است كه اين رابطه بعضي مواقع با جنس مخالف صورت گرفته و از آنجايي كه در مرد و زن يكي از قويترين قوات را قوه شهواني تشكيل مي‏دهد، در صورت عدم كنترل اين غريزه آتشين به خصوص در مقابل جنس مخالف كه شعله ورتر است، مي تواند افسار وجود آدمي را در دست گرفته و انسان را به سمت فساد سوق دهد. بنابراين بايد اين روابط با چه كيفيت و محدوده اي برقرار گردد؟ تا از چهار چوب قرآني خارج نشود و صدمه اي بر پيكر سالم انسان و جامعه وارد نسازد كه برخي از اين محدوده ها را قرآن ذاكر است و افراد بايد در حد ضرورت و بدور از عشوه گري و هوس بازي رابطه برقرار كرده و در اين ارتباط از خودنمايي، آرايش، بدحجابي و تماس بدني پرهيز كنند روند اين نوشتار كه با روش تحليلي توصيفي نگارش يافته و شيوه گردآوري اطلاعات آن كتابخانه اي بوده است، توضيح چهارچوب هاي ارتباط افراد محرم و نامحرم، با تمسك به آموزه هاي وحياني قرآن كريم مي باشد.