اثر بخشي آموزش مهارتهاي زندگي بر كيفيت زندگي و تاب آوري زنان داراي همسر سوء مصرف كننده مواد

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر بخشي آموزش مهارتهاي زندگي بر كيفيت زندگي و تاب آوري زنان داراي همسر سوء مصرف كننده مواد اجرا گرديد. پژوهش از نوع آزمايشي پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه ي آماري 130 نفر از زنان داراي همسر سوء مصرف كننده مواد مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد شهر رشت بود و تعداد 30 نفر از آنها كه كيفيت زندگي و تاب آوري پايين تري داشتند به طور تصادفي ساده بعنوان نمونه انتخاب و در دو گروه آزمايش (15 نفر)و گروه كنترل(15 نفر)جايگزين شدند. گروه آزمايش 8 جلسه 90 دقيقه اي مورد مداخله قرار گرفتند. ابزار استفاده شده در پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه كيفيت زندگي SF-36 (1992)و پرسشنامه كانر و ديويد سون (2003). دادهاي پژوهش به روش تحليل واريانس چند متغيره مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه آموزش مهارتهاي زندگي بر كيفيت زندگي و تاب آوري زنان داراي همسر سوء مصرف كننده مواد موثر و باعث افزايش كيفيت زندگي و تاب آوري دراين گروه مي گردد. اين درمان مي تواند در بهبود كيفيت زندگي و و تاب آوري زنان داراي همسر سوء مصرف كننده مواد، موثر بوده و تا حدودي از اثرات مخرب اعتياد بر خانواده بكاهد.