عوامل اجتماعي، فرهنگي موثر بر نشاط اجتماعي مطالعه موردي: دانشگاه پيام نور اهواز

احساس شادي و نشاط يكي از ضروري ترين خواسته هاي فطري و نياز رواني انسان به شمار مي رود و به دليل تاثيرات عمده برسالم سازي و بهسازي جامعه، امروزه بسياري از ملل در صدد ايجاد يك جامعه سالم و با نشاط هستند و از آنجايي كه شادي همواره با خرسندي، خوش بيني، اميد و اعتماد همراه است، ميتواند نقش تسريع كننده اي در فرآيند توسعه جامعه داشته باشد. در اين تحقيق برآنيم كه نشاط اجتماعي را به عنوان يك مسئله اجتماعي بررسي كرده و مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم. تعيين تاثير عوامل اجتماعي، اقتصادي، اوقات فراغت و مهارت اجتماعي به عنوان اهداف پژوهش در نظر گرفته شده است. در اين تحقيق از روش پيمايش و شيوه نمونه گيري ساده استفاده شده است. افراد به كار گرفته شده در تحقيق ۱۰۰ نفر دانشجو و ابزار به كار رفته در تحقيق پرسشنامه ميباشد. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه بين اوقات فراغت و مهارت اجتماعي با نشاط اجتماعي رابطه معناداري وجود دارد، يعني با بالارفتن سطح اوقات فراغت و مهارت اجتماعي، سطح نشاط اجتماعي نيز بالا مي رود و همچنين بين پايگاه اجتماعي، اقتصادي و نشاط اجتماعي رابطه معني داري وجود ندارد و همبستگي بين دو متغير پايگاه اقتصادي و نشاط اجتماعي كم بوده است.