رابطه هوش معنوي و خود ارزشمندي با كيفيت زندگي زنان در خانواده

پژوهش حاضر به بررسي رابطه هوش معنوي و خود ارزشمندي با كيفيت زندگي زنان در خانواده مي‌پردازد. روش اين پژوهش بر اساس طبقه‌بندي بر مبناي هدف در زمره تحقيقات كاربردي است و از حيث روش توصيفي از نوع همبستگي است.جامعه آماري آن، شامل دانشجويان ارشد (زنان متأهل در حال تحصيل) دانشگاه آزاد بجنورد به تعداد 558 نفر كه 240 نفر به شيوه نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل؛ پرسش‌نامه خود سنجي هوش معنوي كينگ 2008؛ پرسشنامه خود ارزشمندي كروكر و همكاران 2002؛ پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني-WHOQOL_BREF-مي‌باشد. نتايج آزمون‌ رگرسيون چند متغيره نشان داد رابطه بين متغيرها معني‌دار است و مي‌توان بيان نمود بين رابطه هوش معنوي و خود ارزشمندي با كيفيت زندگي زنان در خانواده دانشجويان متأهل دانشگاه آزاد بجنورد رابطه معنادار وجود دارد. در بررسي از متغيرهاي پيش‌بيني ( خود ارزشمندي و هوش معنوي) و متغير ملاك (كيفيت زندگي) هر سه متغير داراي رابطه‌هاي معناداري هستند. با توجه به اين يافته ها آموزش دو مؤلفه هوش معنوي و خود ارزشمندي براي زنان در جهت بالا بردن كيفيت زندگي ضروري و اثر بخش است.