مقايسه اثر شش هفته تمرين تداومي بر توان هوازي، عملكرد و تركيب بدني نوجوانان ورزشكار و غير ورزشكار

he Comparrism effect of continues training on VO2 max,performance and Physical composition in athiete and non- athlete adolescents

هدف پژوهش حاضر مقايسه تاثير تمرينات تداومي بر توان هوازي، عملكرد و تركيب بدني نوجوانان ورزشكار و غيرورزشكار شهرستان آمل بوده است. بدين منظور دانش آموزان17-16 سال ورزشكار و غيرورزشكار به طور داوطلبانه انتخاب، يعني به گروه هاي كنترل ورزشكار و غيرورزشكار، گروه استقامتي ورزشكار و غيرورزشكار تقسيم شدند. گروه هاي تجربي به مدت 6 هفته، سه جلسه در هفته تمرين داشتند، برنامه تمرين درهفته اول باشدت 50% HRMAX شروع و به تدريج و فزاينده به 90%HRmax رسيد. به منظور اندازه گيري توان هوازي از آزمون كوپر و دو548 متراستفاده گرديد. براي تجزيه و تحليل-داده ها از آمار توصيفي و آزمون يومن ويتني درسطح معناداري 05/0≥ p استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد پس از تمرينات تداومي، Vo2max و عملكرد در گروه افزايش بيشتري در مقايسه با گروه كنترل داشت. بطور كلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه بين تاثير تمرين تداومي برتوان هوازي، عملكرد و تركيب بدني نوجوانان ورزشكار و غيرورزشكار تفاوت معناداري وجود ندارد.