وارون‌سازي مقيد RMT با كمك GPR و بررسي يك مورد مطالعاتي

استفاده از قيد تغييرات هموار پارامترهاي مدل به ويژه در آشكارسازي مرزهاي ناگهاني، جوابگوي حل مسائل وارون ژئوفيزيك نمي‌باشد. از اين رو استفاده از اطلاعات ثانويه نظير ساير روش‌هاي ژئوفيزيك به صورت اطلاعات پيشيني ضروري به نظر مي‌رسد. در اين مطالعه با تحليل سرعت داده‌هاي رادار نفوذي به زمين (GPR) و تركيب روابط تجربي تاپ و آرچي، يك قيد ساختاري به منظور وارون‌سازي داده‌هاي راديومگنتوتلوريك (RMT) ارائه شده است. براي بررسي اين رويكرد، يك پروفيل به طول 320 متر بر روي يك آبخوان شناخته شده در شمال محدوده هبي (Heby)، شمال غرب شهر اپسالا (Uppsala) در كشور سوئد مورد بررسي قرار گرفت. وارون‌سازي داده‌هاي RMT با قيد ساختاري معرفي شده، نتايج بهتري نسبت به وارون‌سازي مقيد با استفاده از مقطع دورافت مشترك (CO) حاصل كرده و هر دو روش نتايج به مراتب بهتري از وارون‌سازي هموار داده‌ها ارائه كرده‌اند. به نحوي كه سطح ايستابي در اعماق كمتر از 20 متر و به تبع آن ناحيه اشباع به خوبي آشكارسازي شده و منطبق به اطلاعات زيرسطحي موجود مي‌باشد.