عملكرد روش هاي EMD، EEMD و CEEMD در تضعيف نوفه هاي تصادفي

يكي از مراحل مهم پردازش داده هاي لرزه نگاري تضعيف نوفه هاي موجود در مقاطع لرزه اي است كه منجر به پوشيده شدن سيگنال‌هاي بازتابي شده‌اند. روش هاي متعددي براي بهبود كيفيت داده لرزه اي و افزايش نسبت سيگنال به نوفه وجود دارد كه تجزيه مد تجربي يكي از كارآمدترين اين روش ها است. در اين مطالعه، ضمن معرفي روش هاي تجزيه مد تجربي، تجزيه مد تجربي گروهي و تجزيه مد تجربي گروهي كامل، عملكرد هر يك از آنها در تضعيف نوفه هاي تصادفي مورد بررسي قرار مي گيرد. در اين روش‌ها، ضمن تفكيك سيگنال نوفه دار به چندين زيرسيگنال مدوله‌شده دامنه و فركانس تحت عنوان توابع مد ذاتي (IMFs) با ترتيب پهناي باند فركانسي كاهشي، از توابع مد ذاتي دربردارنده نوفه هاي تصادفي صرف ‌نظر مي شود و ساير توابع مد ذاتي جهت بازسازي سيگنال اوليه با يكديگر تركيب مي گردند. نتايج نشان مي دهد كه روش تجزيه مد تجربي گروهي كامل نسبت به دو روش ديگر در تضعيف نوفه هاي تصادفي عملكرد بهتري داشته است.