جايگاه حجاب و عفاف در آموزه‌هاي ديني

حجاب و عفاف دو واژه ارزشمندي هستند كه منطبق بر فطرت و طبيعت انسان بوده و در طول حيات بشر دچار فراز و نشيب‌هايي شده است‌. ‌حجاب به معناي پوشش و برهنه نبودن نيازي طبيعي است براي زنان و مردان جامعه (خصوصاً زنان)، كه گاهي در برخي از جوامع به ظاهر متمدن ناديده انگاشته مي‌شود و با سياست اشاعه فرهنگ برهنگي در دنيا‌، زن را بهانه‌اي‌ براي سود‌جويي‌ها و بهره‌برداري‌هاي خود قرار مي‌دهند، تا به اين وسيله بيش از نيمي از نيروي فعال و پرتوان جامعه كه نقش بسيار مهمي در تعالي و تربيت نيم ديگر جامعه دارد‌ به سرگرمي‌ و تباهي بكشانند.موضوع حجاب و عفاف در تمام اديان قابل نقد و بررسي است، در دين مبين اسلام هم نگاه ويژه‌اي‌ به حفظ جايگاه بانوان در اجتماع شده است تا در پرتو اين ارزشمندي و ارزش‌گزاري سلامت فردي و اجتماعي جامعه تأمين شود، از‌اين‌رو حجاب و عفاف يكي از آموزه‌هاي دين اسلام‌ و سبك و سنت پوشش تمام بانوان تراز اول اسلام بوده است،كه با بررسي و تبين مباني و منابع ديني همچون قرآن كريم و روايات اهل بيت (:) مي‌توانيم افق روشني در برابر عصر برهنگي بگشاييم تا بشر با فطرت خود آشنا شود و به اصل خود بازگردد.اين مقاله بر آن است تا با استفاده از معارف اصيل دين اسلام و با بهره‌گيري از قرآن و روايات به روش تحليل محتوا مباني عفاف و حجاب را مورد بررسي قرار دهد و با ارائه راهكار‌هاي متناسب با عصر فعلي، به فضل خداوند، گامي در جهت ترويج فرهنگ حجاب در جامعه بردارد.