نقش عفاف و حجاب در تعالي معنوي از منظر سيره حضرت زينب (ع)

عفاف و حجاب از خصلت‌هاي ستودني انسان است كه بسياري از روايات آن را رأس مكارم اخلاق دانسته و آن را ملازم ايمان مي‌دانند. اديان الهي بر حجاب و عفاف به عنوان رشد اخلاقي و معنوي تأكيد دارد. تعالي معنوي را مي‌توان تجلي دروني ‌دين‌داري و توانايي افراد براي داشتن ديدگاهي ذهني محسوب نمود كه با داشتن انگيزش دروني صرف نظر از نيازهاي شخصي، در جهت رفع نيازهاي ديگران به‌كار گرفته مي‌شود. هدف اين مقاله بررسي نقش عفاف و حجاب در تعالي معنوي از منظر سيره حضرت زينب (3) است. روش تحقيق اين پژوهش، توصيفي ـ تحليلي است كه با محور قرار دادن سيره حضرت زينب (3) به عنوان يك مربي برجسته به بررسي و تحليل نقش عفاف و حجاب در تعالي معنوي پرداخته شده است. نتايج به دست آمده از اين پژوهش نشان داد كه عفاف و حجاب حضرت زينب (3) در تعالي معنويت نقش دارد؛‌ بنابراين با الگو قرار دادن سيره حضرت زينب (3) به عنوان بانوي پاكدامن و عفيف مي‌توان به تعالي معنويت دست يافت.