نقد و بررسي ديدگاه دكتر محمد شحرور پيرامون حجاب و عفاف

امروزه يكي از مباحث جدي در حوزه‌‌ي مطالعات دين، پرداختن به مسئله‌ي زن، به عنوان نيمي تأثيرگذار از جامعه‌ي اسلامي است. در پي تحولات مدرنيته و فمينيست، سه جريان در مورد زن به طرح ديدگاه هاي خويش پرداختند. 1- جريان سنتي و افراط گرايانه كه هيچ تأثيري از مدرنيته و فمينيست نپذيرفت و بر انگاره‌ي جزم‌انديشانه‌ي خود كه بعضاً مستند به روايات ضعيف و جعلي بود، پافشرد. 2- جريان اصلاح‌گرايان اجتهادي و نوسلفي كه تأثيري معكوس از مدرنيته و فمينيست پذيرفتند و با تفسيري روشنگرايانه و ميانه، مسائل مربوط به زنان را دنبال كردند. 3- جريان تجددگرايانه‌ي اسلامي كه به طور كامل از مدرنيته و فمينيست تأثير پذيرفتند و با رويكردي تجددخواهانه به سراغ تفسير آيات قرآن رفتند. حال از سوالات مهمي كه در مورد زنان مطرح است اين كه چرا اسلام دستور داده زن در پوشش باشد؟ آيا اين دستور با آزادي زن سازگاري دارد؟ حد و مرز پوشش زن چيست؟ آيا ديدگاه آسان‌گيرانه‌ي دگرانديشان اسلامي در مورد پوشش زن مسلمان، مناسب‌تر از ديدگاه ميانه‌ي اسلامي نيست؟ و بالاخره پوشش حداقلي و حداكثري چيست و كدام يك مطلوب اسلام است؟ آيات «30 و31 سوره‌ي نور» و نيز «آيه 59 سوره‌ي احزاب» معركه‌ي آراء مفسران به ويژه تجددگرايان اسلامي است. اين پژوهش ضمن نقد و بررسي ديدگاه محمّد شحرور نوانديش سوري به سوالات فوق پاسخ خواهد گفت.