طراحي و ساماندهي مركز تجمع‌هاي شهري با تأكيد بر فرم كالبدي و پايداري اجتماعي

تأمين نيازهاي اجتماعي انسان در فضاهاي شهري، ازاصلي ترين اهداف توسعه پايدار محسوب مي‌شود. فضاهاي شهري متشكل ازعناصر كالبدي مختلفي هستند، كه جهت ايجاد بستري مناسب براي شكوفايي توانايي‌ها و پتانسيل هاي ساكنان آن شكل گرفته ¬و در حقيقت، با طراحي و ساماندهي فضاهاي شهري به اين فضاها معني ومفهوم مي‌دهند. با اينكه در عصر حاضر با پيدايش نوع جديدي از ارتباطات در دنياي مجازي و تعويضي جايگاه ارزشي انسان و ماشين در فضاهاي شهري، شكل و محتواي زندگي شهري را دستخوش تغييرات اساسي كرده، اما به سبب تصور و انتظاري كه در ادوار مختلف از فضاهاي شهري بوجود آمده، كماكان اين فضاها به‌عنوان مهمترين مركز تجمع شهري و كانون تعاملات اجتماعي مي باشند، ليكن بايد در نظر داشت، ادامه روال موجود احتمالاً به كمرنگ شدن و در نهايت از ميان رفتن مفهوم و عملكرد اصلي اين فضا خواهد شد. از اين‌رو توجه به نقش غيرقابل انكار اين فضاها در حيات و زندگي شهري، امري لازم و ضروري به ‌نظر مي‌رسد. تحقيق حاضر، در اين راستا و به‌ منظور حفظ كالبد سنتي ميدان امام خميني تهران به ‌عنوان مكان همبستگي و مركز تجمع شهري انجام شده است، تا با شناسايي ويژگي‌ها و عوامل تاثيرگذار در كيفيت فضايي ميدان، با توجه به مقتضيات زمان، بستر ظهور رفتارهاي جمعي و تعاملات اجتماعي شهروندان را فراهم كند. روش پژوهش در اين تحقيق به صورت تحليلي- تفسيري بوده واز طريق پيمايش ميداني صورت پذيرفته است. نتايج پژوهش نشان دهنده معضلات اجتماعي و زيست¬محيطي فراوان در اين محدوده مي¬باشد و كاركرد اقتصادي و تاريخي-گردشگري نيز جزء نقاط قوت محدوده جهت تبديل شدن به فضاي جمعي مي باشند.