تعيين ظرفيت بهينه توليد بين دو پوش بك مشخص در معدن 4 گل گهر

ظرفيت توليد يك پارامتر مهم در طراحي و ارزيابي اقتصادي پروژه‌هاي معدني است. در اين تحقيق هدف تعيين ظرفيت توليد بهينه مابين دو پوش‌ بك با ميزان ذخيره و باطله برداري مشخص مي‌باشد. پوش‌بك اول وضعيت انتهاي معدن در سال 94 و پوش‌بك دوم با توجه به نسبت باطله‌برداري كلي معدن و لحاظ كردن پارامترهاي استاندارد طراحي گرديد. روش مورد استفاده در اين ارزيابي روش بيشينه كردن ارزش خالص فعلي‌ مي‌باشد. برخي محدوديت‌ها نظير حداقل عمر دوره استخراج و همچنين دامنه ظرفيت توليد، در اين ارزيابي لحاظ شد. پس از محاسبه و لحاظ كردن پارامترهاي اقتصادي و تشكيل جدول DCF ، نمودار NPV ترسيم گرديده و مقدار بيشينه آن مشخص مي‌شود. بر اين اساس حالت 38 داراي بيشترين ميزان NPV و برابر 655,246,232 هزار ريال با يك دوره استخراج 6 ساله مي‌باشد. ظرفيت توليد بهينه مربوطه براي سال‌هاي اول تا ششم به ترتيب برابر با 5 /2 ، 5 /2 ، 5 ، 5 ، 5 و 4 ميليون تن مي‌باشد. همچنين قيمت تمام شده هر تن ماده معدني براي دوره 6 ساله نيز محاسبه مي‌گردد.