ارزيابي شبكه ي حمل و نقل چند ساختي وكوتاهترين مسير كارآمد در آن

همراه با توسعه و پيشرفت سيستم هاي حمل و نقل عمومي، توسعه ي الگوريتم ها در اين زمينه و ارزيابي شبكه هاي چند ساختي امري ضروري به نظر مي رسد. با توجه به پيچيدگي شبكه هاي حمل و نقل در كلان شهرها، مسير يابي با در نظر گرفتن معيار هاي گوناگون از قبيل زمان، مسافت، هزينه وزيبايي كار دشواري است . مسيري است كه توالي مودها در آن با توجه به مسير كارآمد مجموعه اي از قيود امكان پذير باشد. در اين تحقيق تعاريف، چالش ها، قيود و و معيار هاي مسير بهينه در چنين شبكه هايي ارزيابي مي گردد. فرض بر اين است كه شهروندان براي سفرهاي شهري از اتوبوس، مترو، اتومبيل شخصي و يا پياده روي و براي سفر هاي بين شهري از قطار ، اتوبوس و اتومبيل شخصي و يا تركيبي از اين سيستم ها استفاده كنند. كوتاهترين مسير با در نظر گرفتن پارامتر زمان و مسافت و لحاظ كردن قيود و محدوديت هايي به آن با به كار گيري الگوريتم دايجسترا بدست مي آيد.