توسعه پروسه تناظريابي برداري برمبناي روابط توپولوژي

جمع آوري داده ها يكي از زمانبرترين و پرهزينه ترين كارهاي مربوط به علوم زميني و علم GIS است . به همين دليل، نگهداري و مديريت داده ها اهميت ويژه اي در اينگونه علوم دارند . يكپارچه سازي مجموعه داده هاي مختلف با هدف استفاده بهينه از داده هاي موجود و جلوگيري از دوباره كاري در جمع آوري داده ها و همچنين بهنگام سازي داده هاي موجود، فعاليتي است كه از چندين سال پيش آغاز شده و روش هايي نيز براي آن پيشنهاد شده است . براي اينكه بتوان عمليات يكپارچه سازي مجموعه داده ها را به نحو احسن انجام داد، نياز به دانستن ارتباط بين دو مجموعه داده و اطلاعات درون آنهاست . در واقع با يك عمليات تناظريابي مناسب، نحوه و نوع ارتباط داده ها مشخص خواهد شد . در كشور ما در اين زمينه خروجي مستند و الگوريتم منسجم و مرسومي وجود ندارد؛ لذا ايجاد يك الگوريتم تناظريابي به منظور يكپارچه سازي داده ها، بهنگام سازي آنها و افزايش دقت هندسي، توصيفي و توپولوژيكي آنها بسيار لازم و ضروري است . هدف در اين تحقيق طراحي و توسعه يك سيستم نيمه اتوماتيك جهت انجام تناظريابي بين دو مجموعه داده برداري است . الگوريتم توسعه داده شده، عملكرد مغز انسان را در رويارويي با يك مسأله تناظريابي شبيه سازي مي كند . در واقع ايده اصلي الگوريتم ارائه شده از نحوه عملكرد انسان در برخورد با يك مسأله تناظريابي در دنياي واقعي گرفته شده است . نتايج بدست آمده از مقايسه عملكرد الگوريتم طراحي شده با توابع موجود در نرم افزار ArcGIS ، بهبود قابل توجهي را در اجراي پروسه تناظريابي توسط الگوريتم توسعه داده شده نتيجه مي دهد .