بررسي تاثير بارورسازي ابرها بر بهبود وضعيت كمي منابع آب

آب مهم ترين ماده حيات و آباداني است. اين ماده سرآغاز زندگي و جزء اصلي تمام موجودات زنده است. به دليل توزيع نامناسب آب در كره زمين و عدم وجود تعادل در بارش ها همواره قسمتي از كره زمين شاهد خشكسالي و بي آبي بوده و جمعيت ساكن در اين قسمت با خطراتي از اين قبيل مواجه مي باشند. دانشمندان در صدد جبران اين خشكسالي و استفاده از تكنولوژي هاي جديد بوده و راهكارهاي متعددي براي جبران اين كمبودها ارائه نموده اند. استفاده از فاضلاب، سدسازي، آب گيري از مه، بارورسازي ابرها و ايجاد باران مصنوعي از جمله آنهاست. لذا براي مبارزه با پديده خشكسالي و مشكل كم آبي، افزايش بارش از طريق بارورسازي ابرها بعنوان يكي از راه هاي نوين تأمين استحصال منابع آب مطرح گرديده و از طريق شناسايي قابليت هاي سيستم هاي باران زا در توليد بارش به اين مقصود مي توان نائل شد.