بررسي پاسخ سازه هاي داراي جداگر لرزه اي تحت برخورد با سازه هاي مجاور در زمان وقوع زلزله

برخورد ساختمان هاي همجوار به يكديگر از جمله خطراتي است كه حين وقوع زلزله ممكن است رخ دهد و همانند ساير خطرات ناشي از زلزله، گاهي مي تواند در پاسخ سازه بسيار موثر و فاجعه آميز باشد. برخورد ساختمان هاي پايه ثابت در اثر حركت هاي قوي زمين، گاهي منجر به آسيب هاي موضعي و در مواردي باعث فروريزي سازه ها ميشود. چنين موضوعي براي سيستم هاي نوين لرزهاي مانند جداگرهاي لرزه اي كمتر مطرح شده و مطالعات اندكي در اين زمينه موجود ميباشد، كه اين امر اهميت ارزيابي عملكرد اين سيستم ها را بيشتر روشن ميكند. گاهي اوقات درز انقطاع در نظر گرفته شده جهت تسهيل جابجايي نسبي جداگرها محدود ميباشد، بنابراين موجب برخورد سازه ي داراي جداگر لرزه اي با سازه هاي مجاور ميشود. در مقاله حاضر به بررسي اثر برخورد سازه هاي داراي جداگر لرزه اي با سازه هاي مجاور با پاي گيردار پرداخته شده است. براي انجام اين كار قاب ها به صورت دو بعدي در كنار يكديگر مدل سازي و توسط المان GAP به يكديگر متصل شدند. سپس مدل ها با استفاده از شتاب نگاشت تعدادي از زلزله هاي جهان مورد تحليل ديناميكي تاريخچه زماني غير خطي به روش انتگرال مستقيم قرار گرفتند. طبق نتايج بدست آمده در اين تحقيق شتاب مطلق طبقات بطور چشمگيري از برخورد تاثير ميپذيرد و در صورت وقوع برخورد عملكرد جداسازي لرزه اي كاهش چشمگيري مييابد.