شبيه سازي جذب اتيل استات موجود در سيال فوق بحراني دي اكسيد كربن با استفاده از بستر ثابت كربن فعال

هدف اين پژوهش، شبيه سازي جذب سطحي ناخالصي اتيل استات در شرايط فوق بحراني روي كربن فعال است كه به صورت يك مدل رياضي بتواند اثر عامل فشار را روي بازده جذب نشان دهد. موازنه جرم بر روي سيستم جذب به يك معادله ديفرانسيل جزيي ختم شده كه در نهايت معادله ديفرانسيل حاصل به روش تفاضل هاي محدود غيرصريح و به وسيله نرم افزار متلب حل شد. نتايج حاصل از مدل با نتايج تجربي موجود تطابق قابل قبولي نشان داد. مدل پيشنهادي در بردارنده مرحله جذب سطحي و همچنين مراحل انتقال جرم است. نمودارهاي حاصل از اين مدلسازي نشان مي دهد كه با افزايش زمان غلظت اتيل استات در جاذب در طول بستر افزايش مي يابد. همچنين با افزايش فشار در طول زمان غلظت اتيل استات در جاذب افزايش مي يابد.