ارزيابي كارايي پروتكل پيشنهادي در افزايش پوشش شبكه اي در بهينه سازي مصرف انرژي شبكه هاي حسگر بي سيم

شبكه حسگر بيسيم مجموعه اي از تعداد زيادي گره حسگر با ابعاد كوچك و قابليت هاي مخابراتي و محاسباتي محدود كه مصرف انرژي در آن از مسائل حائز اهميت است كه در آن شبكة عصبي نقشة خودسازماندهي ( SOM ) يك شبكة عصبي بدون نظارت است و از نورون هاي عصبي در يك ساختار گريد منظم با ابعاد پايين تشكيل شده، همچنين خوشه بندي با استفاده از الگوريتم K-means كه مجموعة داده را به k زيرمجموعه تقسيم ميكند و براي انتخاب سرخوشه سه معيار مهم شامل حسگري كه داراي حداكثر سطح انرژي باشد، نزديكترين حسگر به ايستگاه مبنا و مركز ثقل خوشه در نظر گرفته و به منظور برآورد هزينه براي انتخاب سرخوشه از سه معيار فوق به علاوه يك معيار جديد شامل تعداد دفعات سرخوشه شدن گره است و ارسال داده در اين روش همانند مرحله ارسال داده در پروتكل CDDA است كه پس ازانتخاب سر خوشه با روش هاي مذكور، هر گره سرخوشه داده خود را به ساير گره هاي خوشه منتشر مي كند. با توجه به شبيه سازي انجام شده مي توان ديد براي پروتكل ليچ و پروتكل پيشنهاد شده زماني كه نصف گره ها بميرند پروتكل ليچ 56 درصد و پروتكل پيشنهادي 88 درصد از ناحيه را پوشش داده كه با قاطعيت مي توان ادعا كرد پروتكل پيشنهادي بسيار كاراتر از پروتكل ليچ در پوشش دادن منطقه عمل نموده است.