بررسي آزمايشگاهي تأثير قطر و زاويه قرارگيري آبشكن هاي نفوذپذير بر كنترل فرسايش رودخانه

ديواره هاي رودخانه اغلب در معرض فرسايش كنارهاي و تخريب قرار دارند. استفاده از رودخانه ها براي تأمين نيازهاي زندگي انسان و به حداقل رساندن خطرات آن ها يكي از اهداف مهندسي رودخانه ها ميباشد. لذا لازم است دامنه گسترش اين پديده و خطرات ناشي از آن و عوامل موثر در اين پديده شناخته شوند. يكي از روش هاي كنترل اين نوع فرسايش استفاده از آبشكن ها است كه در صورت طراحي و اجراي صحيح، علاوه بر كنترل فرسايش كناري منجر به بازيابي و احياي اراضي با ارزش حاشيه رودخانه ميشود. هم چنين قطر آبشكن تأثير مهمي در كنترل فرسايش كناري دارد. اين مقاله باهدف تعيين تأثير قطر آبشكن و آرايش مثلثي آن نسبت به جداره كانال در حفاظت رودخانه و كاهش فرسايش كنارهاي با استفاده از مدل آزمايشگاهي انجام گرفت. آزمايش ها با سه قطر مختلف آبشكن، 4 زاويه قرارگيري مختلف و يك حالت موازي در دو دبي متفاوت انجام شد. نتايج آزمايش ها نشان دادند كه افزايش قطر آبشكن از 8 به 14 ميليمتر همچنين افزايش زاويه از 30 به 60 درجه، مقدار سطح فرسايش كناري را در دبي 3/4 ليتر در ثانيه نسبت به دبي 1/7 ليتر در ثانيه افزايش داده است.