تحليل سطح توسعه يافتگي دهستانهاي شهرستان قوچان با استفاده از مدله اي تاپسيس و موريس

به منظور سنجش و تحليل توسعه يافتگي مناطق، شاخص هاي مختلفي وجود دارند كه با توجه به نوع هدف و روش مطالعه مورد استفاده قرار مي گيرند. تحقيق حاضر با استفاده از 35 شاخص در 7 بعد به دنبال سنجش سطح توسعه يافتگي دهستان هاي شهرستان قوچان و تعيين سطوح برخورداري آنها مي باشد. روش تحقيق به صورت توصيفي تحليلي بوده است و داده هاي تحقيق به روش - كتابخانه اي جمع آوري شده است. به منظور تجزيه و تحليل داده ها و تعيين سطوح توسعه يافتگي دهستان ها از روش تاپسيس و موريس استفاده شده است. نتايج به دست آمده در دو روش موريس و تاپسيس تا حدودي شبيه به هم شده است، به طوري كه در مدل تاپسيس دهستان شيرين دره توسعه يافته، دهستانهاي سودلانه و قوچان عتيق در حال توسعه و دهستان هاي دوغايي و دولتخانه توسعه نيافته هستند. و در مدل موريس دهستان هاي شيرين دره، سودلانه و قوچان عتيق توسعه يافته و دهستان هاي دوغايي و دولتخانه توسعه نيافته هستند.