بررسي تغذيه مصنوعي در ضخيم ترين آبرفت حاشيه درياچه زريوار به منظور حفظ درياچه در وضعيت طبيعي

ايران كشوري با اقليم عمدتاً گرم و خشك است. عدم توازن بارش در تمامي مناطق ك شور و همچنين استفاده از سيستم هاي آبياري و انتقال آب شهري با بازدهي پايين سبب وارد شدن تنش هاي آبي در چند سال اخير حتي در مناطق غربي كشور شده اند. با توجه به كاهش و همچنين ناكارآمدي ذخيره سطحي آب در نواحي زيادي از كشور، استفاده و استخراج آبهاي زيرزميني شدت گرفته و باعث شده تا در بيشتر نقاط كشور افت سطح ايستابي نگران كننده شود. درياچه زريوار بزرگترين درياچه آب شيرين كشور واقع در استان كردستان به دليل برداشت مضاعف از آبخوان هاي مجاور و خشك سالي هاي اخير روند كاهشي به خود گرفته است. در قسمت جنوبي اين درياچه دشت وسيعي قرار دارد كه كاربري ك شاورزي دارد. در اين مقاله با توجه مطالعات زمين شناسي و هيدرولوژيكي، تغذيه مصنوعي براي دشت واقع در جنوب درياچه با توجه به شرايط خاص اين ناحيه پيشنهاد شده است.