تأثير آموزش بردار به روش نقشه مفهومي بر مهارت هاي تفكر انتقادي دانش آموزان پايه چهارم مقطع متوسطه شهر تهران، 1397 - 139

پيش زمينه و هدف: انسان از منطق و استدلال براي پرداختن به پرسشها و فرضيات خود استفاده مي كند و شناسايي متغيرهاي مرتبط با تفكر انتقادي يكي از موضوعات مهم در آموزش بوده و امروزه حالت جدي تري به خود گرفته است . روش ها ي متداول آموزشي ازجمله سخنراني سبب گسترش سبك انفعالي مي شود كه مطابق آن تفكر انتقادي به معناي واقعي ناديده گرفته مي شود . اين مطالعه به منظور بررسي تأثير آموزش به روش نقشه مفهومي بر مهارت هاي تفكر انتقادي دانش آموزان دختر پايه پايه چهارم مقطع متوسطه شهر تهران انجام شد. مواد و روش ها : در يك مطالعه نيمه تجربي با طرح دو گروهي قبل - بعد آموزش، 40 نفر از دانش آموزان دختر پايه چهارم مقطع متوسطه شهر تهران با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به روش تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل تخصيص داده شدند . دانش آموزان گروه مداخله به مدت شش جلسه دوساعته و گروه كنترل پنج جلسه دوساعته به ترتيب تحت آموزش با روش نقشه مفهومي و روش مرسوم و سنتي قرار گرفتند . تفكر انتقادي با استفاده از پرسشنامه مهارت هاي تفكر انتقادي كاليفرني ( فرمب) قبل و بعد از مداخله در دو گروه بررسي شد . تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار 19 SPSS صورت گرفت. آمار توصيفي و نيز آزمون هاي آماري تي زوج و مستقل به كار گرفته شد . يافته ها : نتايج نشان داد كه استفاده از آموزش به روش نقشه مفهومي، سبب افزايش معنادار ميانگين نمرات پس آزمون در گروه مداخله نسبت به پيش آزمون شده است (001 / P=0) . ميانگين نمرات تمامي ابعاد تفكر انتقادي در گروه مداخله به جز حيطه هاي ارزشيابي و استدلال استقرايي نسبت به گروه كنترل پس از استفاده از نقشه مفهومي به طور معناداري افزايش يافته بود و اين در حالي است كه گروه كنترل فقط در دو حيطه ارزشيابي (004 / P=0 ) و استدلال استقرايي( 003 / P=0 ) توانست معناداري آماري را به خود اختصاص دهد. نتيجه گيري : بكار گيري روش هاي آموزشي فعال ازجمله روش نقشه مفهومي مي تواند باعث ارتقاي مهارت هاي تفكر انتقادي به عنوان يك اصل اساسي، در دانش آموزان گردد