سبز راهها ، راهبردي حياتي در راستاي توسعه پايدار شهري

در حالي كه بسياري از مناطق روستايي در حال خالي شدن از سكنه اند، تغييرات جمعيتي در شهرها كه با تغييرات كاربري و ... همراه است، فشارهاي اكولوژيكي زيادي بر شهرها وارد كرده و تاثيرات مخربي بر مسائل زيست محيطي آن گذاشته است. اكثر شهرها در گذشته به منظور برقراري تعادل و جلوگيري از تغييرات اكولوژيكي در شهر، پهنه هايي را به عنوان پارك هاي ملي براي حفاظت گونه هاي زيستي، محافظت مي كردند. ولي امروزه با گسترش و توسعه مداوم شهري بايستي براي حفاظت از تنوع زيستي شبكه اي از اين مناطق و پهنه ها حفاظت شوند. اتصال پهنه ها يك شاخصه حياتي براي حفاظت از تنوع زيستي در راستاي توسعه پايدار است. اگر مي خواهيم از عناصر زيستي و عملكردهاي اكولوژيكي محافظت كنيم، نياز است كه ارتباط اكولوژيكي بين پهنه ها برقرار گردد. به وجود آمدن مسيرهاي سبز "green Ways" ، پيوستگي اكوسيستم "ecosystem coherence" ، شبكه اكولوژيكي ecological" "networkهمگي از اقدامات موثر در جهت كاركرد اكولوژي پهنه ها براي حفاظت از محيط طبيعي و ارتباط انسان با طبيعت و موجودات طبيعي مي باشند. آنچه در اين مقاله به آن پرداخته مي شود مسيرهاي سبز است، مسيرهاي باز كه پهنه هاي سبز و بزرگ را به هم وصل كرده و حوزه هاي سبز يك شهر را به هم متصل نگه مي دارد. در اين راستا پس از بيان رويكرد هاي نظري و عناصر اصلي مورد نياز براي شكل گيري مسير سبز ، با بررسي و تحليل چندين نمونه عيني، ضرورت نياز به اين فضاها در شهر و در توسعه هاي جديد مشخص مي گردد. در نهايت راهكارها و اصول كلي در طراحي يك مسير سبز بيان شده و كاربرد اين اصول در طراحي يك نمونه داخل كشور نشان داده شده است.