تعيين ژئوئيد با استفاده از نوسانات جاذبي و فرمول برونز

اين مطالعه به استفاده از نوسانات جاذبه براي تعيين دقيق ژئوئيد با استفاده از رابطه برونز مي پردازد. با معلوم بودن ارتفاع بيضوي، نوسانات جاذبه كميت هاي قابل محاسبه در سطح زمين هستند. در روش ارائه شده در اين مطالعه، با انتقال فروسوي نوسانات جاذبي از مشتق ارتفاعي انتگرال پواسن، بي هنجاري پتانسيل در روي بيضوي بدست مي آيد. سپس با بي هنجاري پتانسيل با رابطه برونز به ارتفاع ژئوئيد تبديل مي شود. وجود اجرام بالاي ژئوئيد (توپوگرافي) مانعي براي هارمونيك بودن فضا و انتقال فروسو بروش انتگرال پواسن است. در روش پيشنهادي از روش دوم فشرده سازي هلمرت استفاده شده است. براي انتقال از فضاي واقعي به فضاي هلمرت اثر مستقيم توپوگرافي و براي بازگشت از فضاي هلمرت به فضاي زمين اثر غير مستقيم اوليه توپوگرافي استفاده مي شود. با توجه به اريب بودن داده هاي محلي در تقريب ميدان ثقل سهم طول موجهاي بلند ژئوئيد در قالب تكنيك حذف بازگشت از مدلهاي ژئوپتانسيل ماهواره اي استفاده مي گردد.