گسترش چينه شناسي سازندهاي ائوسن ميوسن در جنوب غرب ايران (زاگرس)

هدف از اين تحقيق، مطالعه ي سنگ چينه نگاري، زيست چينه نگاري و گسترش رخساره هاي اصلي سازندهاي موجود در منطقه ي مورد مطالعه به منظور به تصوير كشيدن مقطع عرضي چينه نگاري در سراسر منطقه مورد مطالعه مي باشد. ناحيه مورد مطالعه، 2 برش تحت الارضي شامل چاه هاي شماره 2 و 6 از ميدان نفتي قلعه نار در مرز شمالي فروافتادگي دزفول و 3 برش سطح الارضي شامل برش هاي چناره و تنگ زال در تاقديس چناره و برش تنگ ملاوي در تاقديس ماله كوه در بخش جنوب شرقي حوضه ي لرستان را در بر مي گيرد. سازندهاي مورد مطالعه در ميدان قلعه نار شامل سازند بخش بالايي سازند پابده ، سازند آسماري و بخش قاعده اي سازند گچساران، در تاقديس چناره، ش امل سازندهاي شهبازان -آسماري، قسمت بالايي سازند پابده و بخش قاعده اي سازند گچساران و در تاقديس ماله كوه شامل بخش بالايي سازند كشكان، سازند هاي شهبازان-آسماري و بخش قاعده اي گچساران مي باشد. نتايج حاصل از مطالعات منجر به ترسيم نمودار ساده شده اي از انطباق چينه نگاري در منطقه مورد مطالعه، در جهت جنوب شرقي- شمال غربي گرديد. گسل بالارود با روند شرقي-غربي در مرز بين زون لرستان در شمال و زون فروافتادگي دزفول در جنوب واقع شده است. اگر اين گسل پي سنگ در ترشياري زيرين فعال بوده باشد موجب بالاآمدگي هاي محلي شده و بايستي در فضاي انباشتگي براي رسوبگذاري، به ويژه رسوبات بالاي آن تاثير گذار بوده باشد. هم تغييرات ضخامت و هم تغييرات رخساره اي اصلي و مهم منطقه مورد مطالعه با محل اين گسل اصلي منطبق است. اين شواهد نشان مي دهد كه اين گسل در طي رسوبگذاري فعال بوده است.

فاقد چكيده مي باشد