بررسي تاثير آبخيز هاي خرد نگاريم در استحصال آب باران و تقويت بيلان رطوبتي خاك

بيابان زايي يك پديده ي جهاني است كه بخصوص در مناطق خشك و نيمه خشك و كم آب، تاثيرات مخربي برجاي مي گذارد. بهمين دليل است كه از گذشته هاي دور ساكنان بومي اين مناطق از روش هاي تجربي براي استحصال آب و جلوگيري از هدر رفت آب در اين مناطق استفاده مي نموده اند. ويژگي هاي مثبت اين روش ها باعث شد تا محققانبه فكر احيا و اصلاح سيستم هاي سنتي برآيند. مطالعه ي پيش رو بررسي اثر سازه ي پيشنهادي ميكروكچمنت نگاريم بر روند 4 % و 22 % نسبت به مناطق شاهد مي باشد . بررسي نه ماهه ي رطوبت / رطوبتي يك منطقه ي كوچك در دو شيب 2 خاك ، اختلاف رطوبتي معني داري را بين مناطق شاهد و چاله هاي نفوذ نگاريم نشان داد. اين اختلاف در فصل پاييز در 4 % ، بطورمتوسط 25 % مي باشد كه در شيب 22 % به 30 % افزايش مي يابد. در فصل زمستان، اختلاف در هردو / شيب 2 شيب با شاهد 15 % و در فصل بهار خاك رطوبت خود را با متوسط اختلاف 10 % از دست مي دهد.