توسعه تفكر سيستمي در سازمان هاي جهان امروز

تفكر سيستمي ،فرآيند شناخت مبتني بر تحليل (تجزيه) و تركيب در جهت دستيابي به درك كامل و جامع يك موضوع در محيط پيرامون خويش است.اين نوع تفكر درصدد فهم كل (سيستم) واجزاي آن،روابط بين اجزا و كل و روابط بين كل با محيط آن (فراسيستم ) است. در تفكر سيستمي، صرفا به اجزاء و جزييات يك سيستم نگاه نميشود بلكه چگونگي تعامل بين اجزاء و نيز برهمكنش اجزاء و محيط بررسي ميشود.تفكر سيستمي، در قالب كليت و تماميت سيستم ديده ميشود و بهاين ترتيب از سطح به عمق و از جزء به كل گذر ميشود.امروزه دانش بشر به طور عمده بر مبناي عقل شكل گرفته است و همين مسيله قدرت درك بسياري از مسايل را او سلب كرده است.در اين شرايط است كه تفكر سيستمي مي تواند راه جديدي پيش روي ما بگشايد.