چيستي و چرايي در مسئله يابي در پژوهش هاي علوم انساني

امروزه بر همگان روشن است كه پژوهش بنيان تمامي علوم است . بدون شك علم براي آنكه بتواند پويايي خود يعني ويژگي خود را حفظ كند يا پيوسته گستره ي خود را در زمينه هاي مختلف افزايش دهد . و نيز در صدد حل مسايل و معضلات برآيد . بدين ترتيب براي نيل به اين دو مهم ، پژوهش قطعا نقشي كليدي خواهد داشت. از رهگذر پژوهش و تجربه است كه ناازموده در بوته ي آزمايش قرار مي گيرد و در تاريكي نا آگاهي، بارقه روشن اكتشاف و آگاهي تلالو پيدا مي كند . پژوهش در هستي دغدغه دايمي ذهن بشر است، زيرا ذهن تشنه ، كنجكاو و در پي حقيقت ادمي جز از طريق دستيابي به چشمه زلال حقيقت سيراب نمي گردد ، رنج ها الامي كه بشر از آغاز تاكنون برخود هموار ساخته است تا با استفاده از ابزار هاي قابل دسترس عصر خويش پرده از اسرار و رموز سر به مهر هستي بردارد خود گواه اين واقعيت است . (فراهاني، عريضي ، 13،1384)