آسيب شناسي تأسيسات و زيرساخت هاي شهري فيروزآباد با رويكرد پدافند غيرعامل

امروزه يكي از ويژگي هاي شهرها، علاوه بر رشد تصاعدي جمعيت، تمركز زيرساخت هاي حياتي و حساس در آن ها است. لذا رعايت الزامات پدافند غيرعامل به عنوان راهبردي در برابر مخاطرات، از اصول لازم براي توسعه پايدار و ماندگار تأسيسات و زيرساخت هاي شهر محسوب مي شود. هدف از اين پژوهش آسيب شناسي زيرساخت ها و تأسيسات شهري فيروزآباد از منظر پدافند غير عامل و ارائه راهكارهايي جهت افزايش پايداري دفاعي شهر در اين زمينه مي باشد. روش تحقيق در پژوهش حاضر از نوع توصيفي- تحليلي است و بر اساس اصول پدافند غيرعامل و با استفاده از ماتريس CARVER تأسيسات و زيرساخت هاي حياتي، حساس و مهم شهر شناسايي و نهايتا از طريق روش SWOT وضعيت پدافندي اين تأسيسات مشخص شده است. تطبيق اصول پدافند غير عامل با تأسيسات و زيرساخت هاي مورد مطالعه شهر فيروزآباد نشان مي دهد اصول و معيارهاي پدافند غيرعامل در مكانيابي و تمركز اين كاربري ها در شهر فيروزآباد رعايت نشده است و مكانيابي تأسيساتي مانند آب، برق، پمپ بنزين، پمپ گاز) CNG ( و گورستان نسبت به بقيه مراكز و تأسيسات، متناسب با اصول و ملاحظات پدافند غيرعامل نبوده است. تمركز گرايي، عدم رعايت اصل پراكندگي، همجواري، دسترسي و همچنين عدم توجه به اصول آمايشي و دفاعي، استتار، اختفاء و ... از نقاط ضعف اين تأسيسات در رعايت معيارهاي پدافند غيرعامل است. لذا تهيه طرح جامع پدافند غيرعامل براي شهر، تهيه نقشه تأسيسات و زيرساخت هاي آسيب پذير شهر، به كارگيري اصول پدافند غيرعامل در مكانيابي اين تأسيسات، اعمال سياست تمركز زدايي در مكانيابي صحيح عرصه استقرار آنها و برنامه ريزي جهت به كارگيري تكنيك هاي استتار، اختفاء و پوشش در اينگونه كاربري ها از جمله مهمترين راهبردها براي ارتقاي سطح پايداري شهر محسوب مي شوند.