بررسي رابطه بين نوآوري و عملكرد در سازمان ها

هدف اين مقاله بررسي روابط بين نوآوري و عملكرد در سازمانها است. نواوري همراه با عواملي چون سرمايه دانشي و فرايندهاي خلاقانه عوامل بسيار ارزشمندي در اقتصاد دانش محورامروزي در كشور هاي در حال توسعه از جمله كشور ايران محسوب ميشوند.اين مطالعه در سال 1397 با مرور منابع و مقالات منتشر شده و در دسترس داخلي و خارجي مرتبط با عملكرد نواوري در حسابداري و جستجو در بانك هاي اطلاعاتي سيليويكا ومگ ايران و اس اي دي وگوگل اسكالر بدست امده است و محدوده زماني انتخاب مقالات 1389 تا 1394 است.اين پژوهش از نوع پژوهش هاي توصيفي و از نظر هدف كاربردي است. از اين رو ابتدا متغير هاي عملكرد و نوآوري و ابعاد و شاخص هاي آن تشريح شده است. شاخص هاي عملكرد شامل دو بعد كمي و كيفي است و همچنين نوآوري به سه گروه تكنولوژي، بازار و سازماني تقسيم كرده است.همچنين بيان ميكند كه نواوري به اختراع مربوط ميشود ولي دقيقا خود اختراع نيست نواوري اغلب از طريق فرايند مهندسي ظاهر ميشود و مخالف واژه نواوري نيز نوزدايي يا ايده بري است.عوامل متعددي بر شدت و ضعف رابطه ميان فرايند نواوري و عملكرد موثر است.