توسعه پايدار اسلامي: الگوي سنجش با معيارهاي بومي و مدل استنتاج فازي

امروزه مفهوم توسعه پايدار به عنوان برقراري توازني همه‌جانبه‌ در حوزه‌هاي اقتصادي-اجتماعي- زيست‌محيطي- فرهنگي مطرح است و جهت سنجش تحقق آنها از مدل‌هاي متنوعي استفاده مي‌شود. به منظور تقويت قابليت سيستم‌هاي خط‌مشي‌گذاري در سنجش به‌موقع و پيشنهاد اقدامات اصلاحي بر مبناي مدل‌هاي علمي، در اين مقاله يك الگوي سنجش تحقق توسعه پايدار بر مبناي نگرش اسلامي ارائه شده است. در اين مدل با مرور قرآن كريم بر اساس كليدواژه‌هاي استخراج‌شده، معيارهاي تحقق توسعه پايدار استخراج مي‌شود و در نهايت، 4 معيار و 13 زيرمعيار بر مبناي برگزاري پنل خبرگان و سپس منطق ارزيابي فازي پيشنهاد مي‌گردد. مدل سنجش تحقق توسعه پايدار اسلامي، با عنايت به توجه جمهوري اسلامي به الزامات توسعه پايدار، پاسخ مي‌دهد كه تحقق الزامات فعلي تا چه حد ما را به توسعه پايدار از تعريف اسلام رهنمون مي‌سازد يا تا چه حد به سمت توسعه پايدار مطلوب اسلام حركت شده، يا به چه ميزان همگرايي بين اهداف توسعه پايدار از ديد عُرف بين‌المللي با ديد اسلام وجود داشته است. از نوآوري‌هاي مدل مي‌توان به ارائه سلسله‌مراتبي از اهداف و معيارها در كنار تعديل معيارهاي پيشين و ارائه مدل سنجش فازي اشاره نمود.