افزايش طول عمر وكاهش تداخل در شبكه هاي حسگر بيسيم با آنتن هاي جهت دار

استفاده از آنتن‌هاي جهتي در شبكه‌هاي موردي به تازگي مورد توجه قرار گرفته است. به كمك اين آنتن‌ها مي‌توان با صرف انرژيِ يكسان، برد ارسال بيشتري داشت. از آنجا كه آنتن‌هاي جهتي تنها در جهتي خاص تشعشع دارند، با بهره‌گيري از اين نوع آنتن‌ها مي‌توان نرخ تداخلات كاهش و متعاقباً ظرفيت شبكه را افزايش داد. براي استفاده هر چه بهتر از قابليت‌هاي اين نوع آنتن‌ها لازم است تا تصحيحاتي در كليه لايه‌هاي شبكه از جمله تكنيك‌هاي كنترل توپولوژي صورت پذيرد. هدف الگوريتم‌هاي كنترل توپولوژي در شبكه‌هاي موردي ، ارائه توپولوژي مناسبي است تا علاوه بر حفظ اتصال شبكه، انرژي صرف شده توسط گره‌ها براي ارسال داده‌ها به علاوه نرخ تداخلات كاهش يافته و در مقابل ظرفيت شبكه افزايش يابد. پويش همسايه به عنوان فاز ابتدايي الگوريتم‌هاي كنترل همبستگي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است كه با جايگزيني آنتن‌هاي جهتي به جاي آنتن‌هاي ايزوتروپيك، پويش همسايه‌ها چالش برانگيز مي‌شود. تا كنون تكنيك‌هاي كنترل توپولوژي پيشنهادي براي شبكه‌هاي موردي با آنتن‌هاي جهتي غالباً از همان روش‌هاي به كار رفته در شبكه‌هاي موردي با آنتن‌هاي ايزوتروپيك استفاده نموده اند. از اين رو براي ارتقا كارايي الگوريتم‌هاي كنترل توپولوژي در شبكه‌هاي موردي با آنتن‌هاي جهتي به ارائه الگوريتمي براي پويش همسايه در اين شبكه‌ها پرداخته شده است.